Od 1 stycznia 2019 wchodzą w życie korzystne zmiany dotyczące kosztów uzyskiwania przychodów z wierzytelności nabytych przez podatnika od podmiotów trzecich.

Dotychczas zasadą było, że w przypadku spłaty części takiej wierzytelności koszty jej nabycia można było uwzględnić jedynie w takiej proporcji, w jakiej spłata pozostawała do wartości wierzytelności nabytej. Oznaczało to, że np. w przypadku nabycia wierzytelności o wartości nominalnej 1.000 zł za 200 zł, w przypadku spłaty części wierzytelności w kwocie 200 zł podatnik (najczęściej firma windykacyjna) mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów tylko 20% wydatków na jej nabycie, czyli 40 zł, a w związku z tym osiągał przychód podlegający opodatkowaniu w kwocie 160 zł.

Zgodnie z nowymi przepisami koszty nabycia wierzytelności będą mogły być potrącane w całości do wysokości osiągniętego przychodu z wierzytelności, aż do momentu rozliczenia całości wydatków na jej nabycie. W rezultacie w sytuacji opisanej powyżej nie wystąpi dochód do opodatkowania. Co istotne, na tych samych zasadach będą rozliczane koszty nabycia pakietu co najmniej 100 wierzytelności, bez potrzeby wyodrębniania kosztów nabycia poszczególnych z nich.

⇒ Ograniczenia w uwzględnianiu kosztów nabycia wierzytelności

Koszty nabycia wierzytelności lub ich pakietów będą pomniejszały tylko:

• przychody otrzymane w wyniku uregulowania lub zbycia tych wierzytelności
• do wysokości tych przychodów.

Oznacza to, że:

•  koszty te nie będą mogły być rozliczone z przychodami z tytułu opłat, odsetek, odsetek za opóźnienie w zapłacie zobowiązań i kar, naliczonych po dniu nabycia wierzytelności lub ich pakietu,
• nie można rozpoznać straty podatkowej z tytułu zbycia nabytych uprzednio wierzytelności.