7 września 2019 r. weszły w życie zmiany Kodeksu pracy, wprowadzone ustawą z dnia 16 maja 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1043).

Nowelizacja zmodyfikowała brzmienie przepisów dotyczących zakazu dyskryminacji. Redakcja dotychczas obowiązujących przepisów pozwalała na przyjęcie, że przykładowe określenie przypadków dyskryminowania odnosi się jedynie do właściwości osobistych pracownika, nie związanych z wykonywaną pracą. Wykreślenie zwrotu „w szczególności” powoduje, że każde, obiektywnie nieuzasadnione, nierówne traktowanie pracowników będzie uznawane za dyskryminację.

W świetle aktualnie obowiązujących przepisów pracownik, który doznał mobbingu ma prawo domagać się od pracodawcy odszkodowania, co dotychczas uwarunkowane było rozwiązaniem przez pracownika umowy o pracę uzasadnionego doznanym mobbingu. Nowelizacja zniosła wymóg rozwiązania umowy o pracę, tak więc od września 2019 r. każdy przypadek mobbingu uprawnia pracownika domagania się odszkodowania.

Kolejne zmiany dotyczą świadectw pracy. Począwszy od 7 września br. uchybienie terminowi wydania świadectwa pracy (7 dni od dnia zakończenia stosunku pracy) zagrożone jest karą grzywny (wysokość grzywny od 1 tys. do 30 tys. zł). W przypadku niemożności wydania świadectwa pracy bezpośrednio pracownikowi lub osobie przezeń upoważnionej, pracodawca obowiązany będzie przesłać mu to świadectwo za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu Prawa pocztowego.

Z siedmiu do czternastu dni wydłużony został termin do złożenia przez pracownika wniosku o sprostowanie świadectwa pracy. W przypadku nieuwzględnienia tego wniosku (odmowa lub milczenie pracodawcy) pracownik może odwołać się do sądu pracy. Pracownik może również zwrócić się do sądu pracy z wnioskiem o ustalenie uprawnienia do otrzymania świadectwa pracy (np. pracodawca nie istnieje). Prawomocne postanowienie sądu zobowiązujące do wydania świadectwa pracy lub ustalające uprawnienie do otrzymania świadectwa pracy, zastępuje to świadectwo (art. 477 ^(1a) §2 i art. 691⁽¹⁰⁾ §4 kodeksu postępowania cywilnego).

W omawianej nowelizacji zrównano uprawnienia pracowników korzystających z urlopów związanych z rodzicielstwem i członków najbliższej rodziny pracowników, którzy uzyskali prawo do urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego albo urlopu rodzicielskiego lub przerwali działalność zarobkową w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem. Zrównanie tych uprawnień dotyczy m.in. ochrony zatrudnienia, możliwości wiążącego wnioskowania o urlop wypoczynkowy, prawa do wynagrodzenia za cały okres pozostawania bez pracy w razie przywrócenia do pracy osoby korzystającej z takiego urlopu.